این مقاله را آذر ماه پارسال نوشتم. زمان مثل برق و باد می گذرد. مقاله خوبی است.

بهرحال چه نظریه تکامل از صحت و استحکام برخوردار باشد و چه نباشد نظر عموم بر این است که بارزترین مشخصه ای که انسان ها را از حیوانات و بخصوص از میمون ها جدا می کند هوش آنهاست. اما فرض کنید که کودکی در یک جزیره دور افتاده در حالیکه ارتباطش با همه جا قطع است بدنیا بیاید و بعد تنها رها شود ولی بطور معجزه آسائی بتواند زنده بماند و به حیات خود ادامه دهد. زمانی که این کودک به سن رشد و بلوغ می رسد مهارت ها و شناخت و درک او از واقعیت های جهان خارج تا چه حد رشد کرده است؟ آیا می داند که زمین اصولا کروی است و می چرخد؟ به طلوع و غروب آفتاب که در دریا می نگرد تصور نمی کند که خورشید شیئی است نورانی که بطور خستگی ناپذیر روز از انتهای دریا بیرون می خزد و شب هنگام دوباره در دریا فرو می رود و تاریکی و ظلمت همه جا را در بر می گیرد؟ برداشت او از جهان خارج علیرغم برخورداری از هوش بالا چندان برتری نسبت به حیوانات ندارد. چرا؟

می خواهم در اینجا نظر شما را به بخشی از سخنرانی رابرت کندی (که جانش را بر سر همین طرز تفکر گذاشت) که چندی پیش از آنکه در سال ۱۹۶۸ ترور شود جلب کنم: "تولید ناخالص ملی نه نشان دهنده وضع سلامت کودکان ماست و نه نشانی از کیفیت آموزش و پرورش آنان دارد و نه از شادیهای کودکانه و لذت آنان از زندگی خبر می دهد. نه از زیبائی اشعار ما خبر می دهد و نه از استحکام پیوندهای زناشوئی در جامعه ما. تولید ناخالص ملی عنصریست بی تفاوت به وضعیت کارگران در کارخانه ها و امنیت مردم در خیابان شهرها. نه عشق ما و نه تعهد ما را به سربلندی کشورمان گزارش می کند. از همه چیز سخن می گوید الا آنچه که برای زیستن انسانها ارزش به شمار می رود."

تنها دورانی که می توان گفت صفویه قدری خود را به مظاهر تمدن نزدیک کردند دوران حکومت شاه عباس بود. برادران شرلی که در دستگاه شاه عباس مقامهای قابل اهمیتی داشتند در کتاب خاطرات خود مطالب جالبی از تحولاتی که وی بوجود آورده بود نقل می کنند، اما خود شاه عباس شخصیتی عجیب با خصائص متناقض از خود نشان می داد و از همه مهمتر اینکه در بیرحمی و قساوت نمونه بود.

بدین ترتیب سرمایه داران دریافتند بجای انجام یک معامله با سود بالا که در آن تقلب بکار رفته باشد انجام زنجیره ای از معاملات توام با صداقت اما با سود پائین تر نهایتا سودآورتر است. در پیش گرفتن صداقت، شهرت اشخاص و یا شرکتها را دهان به دهان منتقل می نمود و بطور تصاعدی بر حجم معاملات و سوددهی آنان افزوده می گشت. دیگر اصل اعتماد چیزی بیش از یک اصل دلخواه تلقی می شد. اعتماد یک ضرورت در مناسبات تجاری محسوب می گشت.

همه چیز بر وفق مراد پیش می رفت که بناگاه انفجار عدالتخواهانه و مساوات طلبانه دهه ١٩۶٠ در آمریکا پدید آمد. جامعه، بخصوص جوانها در برابر سیستم موجود سر به طغیان برداشتند...مطالعات نشان می داد که در عمق این طوفان بپا شده واقعیت دیگری نهفته است، اینکه مردم به دنبال تغییرات سیاسی بزرگی نیستند ولی چون راهی برای ابراز وجود پیدا نمی کنند و احساس می کنند که شخصیت و خواست هایشان پشیزی برای گروه حاکم بر اقتصاد و سیاست ارزش ندارد سر به عصیان برداشته اند. این امر مۇید تئوری ویلهلم رایش بود. سرکوب خواستهای درونی توده های مردم باعث تبدیل نیروهای موجود در ضمیر ناخودآگاه افراد به یک نیروی عظیم مخرب شده بود.

پس از قرنها مبارزه عاقبت قدرت به مردم منتقل شد و انسانها برای نخستین بار در یک بخش از جهان قادر شدند که "خویشتن" خود را ابراز کنند و در تعیین سرنوشت جامعه خود سهیم شوند.... در آمریکا همزمان درهای تجارت بسرعت باز شد و گسترش صنایع و وقوع اختراعات و کار اعجاب انگیز مهاجرینی که از اقصی نقاط جهان به انگیزه در آغوش کشیدن یک زندگی مملو از شادی و پر از نعمت های مادی به آمریکا آمده بودند با جشن "پیروزی خویشتن انسان" همراه شد.در این میان اما کسانی بودند که هم چنانکه ناظر جریان سیل آسای این شوریدگی و سرمستی بودند تصویر بزرگتری را می دیدند و دور از چشم ها طرحی نو در سر می پروراندند.

به عبارت دیگر برای هر کالری غذايي که خورده مي‌شود ١٠کالری سوخت فسیلی مصرف مي‌شود. آمار وزارت کشاورزی آمریکا نشان مي‌دهد هر آمریکايي در سال ١٥٠٠ لیتر نفت و سوخت فسیلی را صرف خوراک خود مي‌کند. بنابراین حدود٥٠٠میلیارد لیتر سوخت در سال توسط آمریکاييان بلعیده مي‌شود و معنایش این است که مردم آمریکا هم مثل یک اتومبيل دو دیفرانسیل نفت مصرف مي‌کنند .

تایید این امر که قبول تفکر دینی اقرار صریح به جائزالخطا بودن انسان و ناقص بودن انسان است، نکته ای بسیار پر اهمیت در برقراری رابطه و دیالوگ بین مذهبیون با یکدیگر و مذهبیون با بقیه انسانهای بی اعتقاد به امور دینی است.

آزمایشهای سال ٢٠٠۵ که توسط یک گروه پزشکی به سرپرستی دکتر "جان کار زوبیتا" انجام شد به یافته های جدیدی منجر شد. تحقیق مذکور که در مجله پزشکی (Journal of Neuroscience) منتشر گردید حاکی از آن بود که فرد بیمار بر اثر استفاده از "داروهای مسکن خنثی" (که در واقع هیچ خاصیتی ندارند) مغز خود را آنچنان فریب می دهد که مغز شروع به تولید مسکن های طبیعی می کند...

انسان بطور غریزی اگر با پارامترهای مجهول روبرو شود بهترین گزینه ها را در تبعیت از جمع می بیند و این انتخابی است منطقی. اگر بر اساس بحثهای ما جمع بهترین تصمیم را می گیرد پس تبعیت از جمع نیز امری است عقلائی. اما نکته ظریف اینجاست که اگر تعداد زیادی از افراد با همین شیوه استدلال به جمع بپیوندند آنوقت است که جمع از هوش و ذکاوت مورد نیاز تهی خواهد شد.

در گروههائی که افراد کم و بیش یکدیگر را می شناسند معمولا افرادی که از موقعیت برتری برخوردارند سعی می کنند رشته سخن را بدست گیرند هرچند که الزاما مقام و رتبه برتر دلیل بر صحت استدلال و گفته آنان نیست. عجیب اینکه آنچه در عمل ما با آن مواجهیم آنست که معمولا آنان که موقعیت برتری دارند درست به دلیل مشغله زیاد و برخورداری از یک نگاه کلی، نظر صائبی ندارند و با اینهمه در اغلب موارد به خود حق اظهار عقیده بیشتری نسبت به سایرین می دهند.

این مقاله را شاید برخی از شما دوستان خوانده باشید. اما بدلیل اهمیت فوق العاده و طرح دوباره آن در مطبوعات غربی با کمی تغییرات آنرا در معرض دید شما قرار می دهم.

اگر قرار باشد هیچگاه در عقایدمان تجدید نظر نکنیم پس خاصیت رسیدن به دموکراسی چیست؟

طبق این گزارش خوشبخت ترین مردم جهان نه در آمریکا زندگی می کردند، نه در فرانسه، نه اسپانیا و نه حتی در کشورهای اسکاندیناوی که معمولا به این امر شهره اند. (رده بندی همه کشور ها را نیز می توانید ببینید).....

توجه به این نکته ضروری است که مردم برای توضیح دلیل تصمیمات خود بیشتر به مفاهیمی که با آن آشنا هستند و بیشتر به چشم می خورند و جنبه منطق روزانه ما را دارند تکیه می کنند. آنها با پیچیدگی های امر تبلیغات و یا اینگونه مسائل تخصصی آشنائی ندارند تا خود را از افتادن به دام آنها مصون نگاه دارند. چنانکه دیدیم حتی دانشجویان نیز متوجه نمی شوند که فکر و ایده از کجا دارد به داخل ذهن آنها نفوذ می کند. به تصور مردم عادی یک جامعه خطور هم نمی کند که بتوان به این سادگی ذهن آنانرا شکل داد...

در اواخر سال ١٩۶٠ روانشناسی بنام ستنلی میلگرم (Stanley Milgram) دست به تجربه ای زد که هدف از آن یافتن پاسخ برای مسئله ای با عنوان "جهان کوچک" بود. صورت مسئله در واقع از این قرار است که انسانها چگونه با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند؟یافتن پاسخ به این سئوال از این نظر حائز اهمیت است که به ما کمک خواهد کرد که دریابیم یک فکر، یک ایده و یا یک پیام که نهایتا می تواند به تحولات اجتماعی، سیاسی و یا اقتصادی منجر شود با چه مکانیزمی در جامعه شیوع می یابد. این چه رمزی است که یک طرح بناگاه در جامعه "مد" می شود و طرحها و افکار و ایده های دیگر به جائی نمی رسند؟ چرا مثلا یک کتاب بناگاه پرفروش می شود، یک وبسایت پرطرفدار می شود و تعداد بسیاری در نطفه خفه می شوند و مهجور و ناشناخته باقی می مانند؟

یک شطرنج باز حرفه ای با نگاه کردن به یک صفحه شطرنج در حالیکه مهره ها هر یک به حالت خاصی قرار گرفته اند قادر است با استفاده از حافظه خود دوباره آن را خلق کند اما یک شطرنج باز آماتور قادر به این کار نیست. ولی مطلب جالب اینجاست که اگر صفحه شطرنجی به یک بازیکن حرفه ای ارائه شود در حالیکه مهره ها بر روی آن بطور تصادفی و بی معنی اینجا و آنجا چیده شده باشند آنوقت وی نیز قادر به بازسازی آن نخواهد بود. نتیجه این مطالعه بسیار حائز اهمیت است. شطرنج باز وقتی قادر است صفحه را به حافظه بسپارد که آنچه که می بیند در چارچوب تخصصش باشد، در چارچوب حرفه اش برایش معنا داشته باشد. دانش او محدود به شطرنج است و بس...

بخش هائی از این مقاله قبلا منتشر شده بود اما بنا به درخواست دوستان قسمت های مهمی به آن اضافه شده و اینک به نظرتان می رسد.

دوستان عزیز، این مقاله به ناگاه یکی از پرخواننده ترین مقالات سایت شده است. از طرفی به مقاله "دموکراسی و رازهای آن" شدیدا وابسته است، شما را به مطالعه آن دعوت می کنم.

داستان عجیب یکی از بزرگترین تحولات اجتماعی در تاریخ آمریکا- چگونه نیویورک به طور ناگهانی از ناامن ترین شهر آمریکا به امن ترین شهر بزرگ آمریکا مبدل شد.

"مت ساوینار" (Matt Savinar) که دست به تحقیق کامل و گسترده ای در این زمینه زده است اینگونه سخن خود را آغاز می کند: خوانندگان عزیز، تمدن آنگونه که ما آنرا می شناسیم بزودی به انتهای خود خواهد رسید. این سخنان یک فرقه خیالپرداز و معتقد به روز مکافات و یا سخنان معتقدان مذهبی به انجیل و روز قیامت نیست و نه سخنان آنانی که حامی "تز توطئه" اند. این نتیجه مطالعات علمی گران ترین زمین شناسان، فیزیکدانان و بانکداران و سرمایه گذاران جهان است. اینان انسانهائی حرفه ای، منطقی و افرادی بسیار محتاطند که از پدیده به "قله رسیدن نفت" (حداکثر شدن تولید) در جهان به وحشت آمده اند.

چراغهای ساختمان آپارتمانی ١٠ طبقه مشرف به خیابان مزبور روشن می شود، یک نفر از طبقات فوقانی فریاد می زند ولش کن برود. ضارب دختر را رها می کند و به سمت ماشین سفید رنگی حرکت می کند. چراغهای ساختمان خاموش می شود و در حالی که کاترین سعی می کرده بر پاهایش بایستد حمله کننده باز می گردد و دوباره او را مورد ضربات چاقو قرار می دهد. با فریاد "من دارم می میرم"، دوباره چراغها روشن و پنجره ها باز می شوند.

طبق این گزارش اگر قرار باشد هر چینی و هندی مانند یک آمریکائی مصرف کنند، تنها برای جوابگوئی به این دو اقتصاد به دو کره زمین نیازمند خواهیم بود